Αναζήτηση στο περιοδικό

ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΤΑΞΗΣ

ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΤΑΞΗΣ

ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΤΑΞΗΣ

ΠΕΡIΛΗΨΗ. Υπάρχουσα Γνώση: Η λειτουργία του γονιδίου klotho, η οποία αρχικά εντοπίστηκε μέσω ένθετων μεταλλαξιογενέσεων σε ποντικούς, αφορά σε καταστολή πολλαπλών φαινοτύπων γήρανσης.Έχει αποδειχθεί ότι μετάλλαξη του γονιδίου klotho συνδέεται με εμφύσημα σε ποντικούς. Σκοπός της μελέτης είναι να εντοπίσει πολυμορφισμούς (-395G>A SNP) του γονιδίου klotho και πιθανή συσχέτιση με τις κλινικές εκδηλώσεις της χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας (COPD). Μεθοδολογία: 167 ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και -395G>A SNP του γονιδίου klotho αναλύθηκαν ως προς το γονοτυπό τους με τη μέθοδο της αλυσιδωτής αντίδρασης της πολυμεράσης των πολυμορφισμών διαμόρφωσης του ενός κλώνου (PCR-SSCP), μέσω σάρωσης των αλληλουχιών. Επίσης μελετήθηκε ο πολυμορφισμός -395G>A SNP για πιθανή συσχέτιση με κλινικά στοιχεία όπως τις παραμέτρους της αναπνευστικής λειτουργίας, το στάδιο της χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας (κατά GOLD) όπως και ο δείκτης μάζας σώματος (ΒΜΙ). Αποτελέσματα: 99 (59.3%) ασθενείς ήταν ομοζυγώτες για το wild type–395GG αλληλόμορφο, 62 (37,1%) ήταν ετεροζυγώτες του –395GA αλληλόμορφου, και 6 (3,6%) ήταν ομοζυγώτες φορείς για το non-wild type–395AA αλληλόμορφο. Στους ασθενείς με ΧΑΠ ανευρέθη συσχέτιση μεταξύ των γονοτύπων του γονιδίου klotho και του δείκτη μάζας σώματος (ΒΜΙ) (p=0.025). Καμία συσχέτιση δεν αναδείχθηκε μεταξύ του πολυμορφισμού του γονιδίου klotho και της βαρύτητας της νόσου, όπως αυτή μελετήθηκε μέσω παραμέτρων όπως η σπιρομέτρηση, ανάλυση αερίων αρτηριακού αίματος και το στάδιο της νόσου (κατά GOLD). Συμπέρασμα: Oι πολυμορφισμοί του γονιδίου klotho εντοπίστηκαν στους ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και ανευρέθη συσχέτιση με το δείκτη μάζας σώματος αλλά όχι και με τις λοιπές παραμέτρους που μελετήθηκαν σε σχέση με τη βαρύτητα της νόσου. Τα αποτελέσματα της μελέτης καταδεικνύουν την πιθανή ύπαρξη κάποιας μεταβολικής οδού στην εμπλοκή του ανεπαρκούς γονιδίου klotho, στην παθοφυσιολογία του εμφυσήματος στους ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Πνεύμων 2010, 23(4):342-347.

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

ΠΕΡIΛΗΨΗ. Η σήψη αποτελεί ένα κλινικό σύνδρομο με σύνθετους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς και ένα σημαντικό αίτιο νοσηρότητας στις μονάδες εντατικής θεραπείας διεθνώς. Οι κατευθυντήριες οδηγίες της τελευταίας δεκαετίας αναγνώρισαν την ανάγκη για πρώιμη αναγνώριση και αντιμετώπιση των σηπτικών ασθενών, που συμπεριλαμβάνει και την κατάλληλη χορήγηση αντιβιοτικών .Συνεπώς, η χρήση βιολογικών δεικτών, όπως η προκαλσιτονίνη, που μπορούν να διασφαλίσουν την έγκαιρη αντιμετώπιση των σηπτικών ασθενών, είτε μεμονωμένα είτε στα πλαίσια πολυπαραγοντικών συστημάτων αξιολόγησης, αποτελεί μία από τις σύγχρονες προκλήσεις της Πνευμονολογίας και Εντατικής Θεραπείας. Οι λοιμώξεις του αναπνευστικού αποτελούν μεγάλο πρόβλημα των ασθενών που αντιμετωπίζονται στη ΜΕΘ, μια σημαντική αιτία κατανάλωσης αντιβιοτικών και σημαντικό παράγοντα αυξημένης νοσηρότητας και θνησιμότητας. Στοιχεία από πρόσφατες μελέτες, συστηματικές ανασκοπήσεις και μετα-αναλύσεις υποστηρίζουν τη συστηματική χρήση της προκαλσιτονίνης για την επιλογή των ασθενών με μικροβιακές λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού που χρειάζονται αντιβιοτικά. Τα βιβλιογραφικά δεδομένα εμφανίζουν, ωστόσο, αρκετές αντιφατικές πληροφορίες. Ο στόχος της παρούσας βραχείας ανασκόπησης είναι να αναλύσει τα δεδομένα για τη χρήση της προκαλσιτονίνης ως βιολογικού δείκτη σε ασθενείς με σήψη, ιδιαίτερα λόγω λοιμώξεων του κατώτερου αναπνευστικού, και να παράσχει στον κλινικό γιατρό τις απαραίτητες πληροφορίες για την πιθανή εφαρμογή της στην κλινική πράξη. Πνεύμων 2010, 23(4):363-368.

ΠΕΡIΛΗΨΗ. Παρουσιάζουμε την περίπτωση ενός ασθενή με όγκο στην κορυφή του θώρακα, που παρουσίαζε κλινικά συμπτώματα στο άνω άκρο. Αποφασίστηκε χειρουργική αντιμετώπιση και τέθηκε η διάγνωση νευρογενούς όγκου του μεσοθωρακίου, ο οποίος πίεζε την Θ1 νευρική ρίζα. Με αυτό το περιστατικό υπογραμμίζεται η ανάγκη για το χειρουργό να εξετάσει την πιθανότητα όγκων του βραχιονίου πλέγματος ή των κατώτερων νευρικών ριζών σε ασθενείς με νευρολογικά συμπτώματα του άνω άκρου. Στη συζήτηση επισημαίνεται η ανάγκη επαρκούς προεγχειρητικής εκτίμησης, με την οποία ο θωρακοχειρουργός θα μπορέσει να επιλέξει την κατάλληλη χειρουργική προσέγγιση, σε ορισμένες περιπτώσεις συνεπικουρούμενος από μια νευροχειρουργική ομάδα. Επιπλέον, υπογραμμίζονται οι δυσκολίες, που αντιμετωπίζει ο θωρακοχειρουργός, όταν αντιμετωπίζει έναν όγκο του οποίου η παρασκευή περιπλέκεται από την εντόπισή του στο άνω τμήμα του μεσοθωρακίου και ο οποίος συνδέεται ανατομικά με ευαίσθητες νευρικές ίνες. Πνεύμων 2010, 23(4):376-379.

ΠΕΡIΛΗΨΗ. Περιγράφεται η περίπτωση άνδρα 42 ετών, ο οποίος εμφάνισε πυρετό, αιματουρία, υποξυγοναιμία, διαταραχές της ηπατικής λειτουργίας και κεγχροειδές πρότυπο στην ακτινογραφία και στην αξονική τομογραφία θώρακα κατά τη διάρκεια θεραπείας με ενδοκυστικές εγχύσεις BCG για την αντιμετώπιση επιφανειακού καρκινώματος ουροδόχου κύστης. Η έναρξη αντιφυματικής αγωγής οδήγησε σε άμεση βελτίωση των κλινικοεργαστηριακών ευρημάτων και ο ασθενής εξήλθε από το νοσοκομείο σε καλή γενική κατάσταση. Παρ’ όλο που το M. bovis δεν απομονώθηκε στα πτύελα, στο βρογχοκυψελιδικό έκπλυμα ή στο υλικό της διαβρογχικής βιοψίας, η ανταπόκριση στην αντιφυματική αγωγή καθιστά ως πιθανότερη διάγνωση τη λοίμωξη λόγω αιματογενούς διασποράς του μυκοβακτηριδίου. Πνεύμων 2010, 23(4):384-387.

ΕΙΚΟΝΕΣ ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΟΝΟΛΟΓΙΑ