Αναζήτηση στο περιοδικό

Άρθρο σύνταξης

Άρθρο σύνταξης

ΠΕΡIΛΗΨΗ. Η ικανότητα άσκησης είναι περιορισμένη σε πολλούς ασθενείς με βρογχεκτασίες. Ωστόσο, λίγα είναι γνωστά σχετικά με την ανταπόκριση των ασθενών αυτών στην άσκηση. Διερευνήσαμε την ικανότητα άσκησης και την απόκριση σε αυτήν ασθενών με αμφοτερόπλευρες βρογχεκτασίες, με στόχο την αναγνώριση πιθανών περιοριστικών παραγόντων. Δεκαπέντε ασθενείς ηλικίας 50±16 ετών (μέση τιμή ± σταθερή απόκλιση) υποβλήθηκαν σε δοκιμασίες πνευμονικών λειτουργιών, μεταξύ των οποίων ήταν ο υπολογισμός του περιορισμού εκπνευστικής ροής (expiratory flow limitation, EFL), και εκτέλεσαν μία άσκηση σε ποδήλατο αυξανόμενης έντασης (20 watts/min) με διακοπή επί συμπτωμάτων. Η ικανότητα για άσκηση διαπιστώθηκε μειωμένη σε 7 από τους 15 ασθενείς και ιδιαίτερα σε εκείνους με μεγαλύτερη διαταραχή των λειτουργικών δεικτών [χαμηλότερο FEV1 (p <0,001) και FVC (p <0,001), ενώ EFL ανιχνεύθηκε σε 5 από 7 ασθενείς με περιορισμό στην άσκηση, αλλά απουσίαζε σε όλους τους ασθενείς με φυσιολογική ικανότητα άσκησης]. Οι ασθενείς με μειωμένη ικανότητα άσκησης εμφάνισαν σημαντικά χαμηλότερο μέγιστο αερισμό (V.Emax % προβλ., p <0,001), χαμηλότερο μέγιστο αναπνεόμενο όγκο (VTmax, P = 0,03), χαμηλότερη αναπνευστική εφεδρεία (υψηλότερος V.Emax/MVV, p < 0,001), χαμηλότερη τιμή SpO2 στη μέγιστη άσκηση (p <0,001), χαμηλότερο O2 παλμού (p <0,001), χαμηλότερο αναερόβιο ουδό (anaerobic threshold, AT) (p <0,001), ενώ ανέφεραν υψηλότερο βαθμό δύσπνοιας (κλίμακα Borg, p = 0,007). Ο μέγιστος ρυθμός έργου (maximal work rate, WRmax, % προβλεπόμενου) συσχετίστηκε καλύτερα με τον ΑΤ (r= 0,90, r2= 0,81, p <0,001), ενώ η μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου (V.O2max, % προβλ.) με τον SpO2 στη μέγιστη άσκηση (r= 0,83, r2= 0,69, p <0,001). Συμπερασματικά, οι ασθενείς με βρογχεκτασίες, EFL και χαμηλό FEV1 παρουσιάζουν μειωμένη ικανότητα άσκησης. Ο περιορισμός του αερισμού, η μείωση του κορεσμού και η διαταραχή της μεταφοράς και χρήσης του οξυγόνου στην περιφέρεια φαίνεται πως αποτελούν τους βασικούς περιοριστικούς παράγοντες κατά την άσκηση. Επιπλέον, ο V.O2max μπορεί να προβλεφθεί με ακρίβεια από μία παράμετρο προσδιορίσιμη με απλά μέσα, όπως ο SpO2 κατά τη μέγιστη άσκηση, μέσω παλμικού οξύμετρου. Πνεύμων 2009, 22(4):296-305.

ΠΕΡIΛΗΨΗ. Σκοπός: Η μελέτη των αιματολογικών και ανοσολογικών μεταβολών σε εργάτες κλωστηρίου βάμβακος, κατά την διάρκεια της βάρδιας. Μέθοδος: Εξετάστηκαν δείγματα αίματος 70 εργατών πριν από την εργασία τους και τέσσερις ώρες μετά την έκθεση στην σκόνη βάμβακος, κατά την πρώτη ημέρα της εργάσιμης εβδομάδας. Μετρήθηκαν οι παράμετροι: RBC, Hb, Ht, MCV, MCH, MCHC, RDW, PLT, PCT, MPV, PDW, WBC, απόλυτος αριθμός και ποσοστό πολυμορφοπυρήνων, ηωσινοφίλων, μονοπυρήνων, IgG, IgA, IgE, IgM, CRP, a2 μακροσφαιρίνη, απτοσφαιρίνη, όξινη-α1-γλυκοπρωτείνη, προαλβουμίνη, φιμπρονεκτίνη, ινωδογόνο, προθρομβίνη, πλασμινογόνο, αντιθρομβίνη ΙΙΙ, α1αντιθρυψίνη, C1q, C3c, C4, C5, B-factor, ανοσοσυμπλέγματα (CIC). Η στατιστική ανάλυση έγινε με τη μέθοδο t-test κατά ζεύγη. Ανιχνεύθηκε η ειδική IgE έναντι του βάμβακος. Μετρήθηκε το επίπεδο της σκόνης βάμβακος με τη μέθοδο του κάθετου εκπλυντή. Αποτελέσματα: Μετά από την έκθεση στη σκόνη βάμβακος παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική αύξηση του απόλυτου αριθμού και του ποσοστού των πολυμορφοπυρήνων, καθώς και των MCHC, PLT, PCT, IgG, IgA,α2 μακροσφαιρίνης, απτοσφαιρίνης, φιμπρονεκτίνης, ινωδογόνου, C3c και C4, μείωση του απόλυτου αριθμού και του ποσοστού των λεμφοκυττάρων, ηωσινοφίλων, μονοκυττάρων, RBC, Hb, Ht, MCV, RDW, C1q, και B-factor. Δεν υπήρξε μεταβολή των: IgE, IgM, CRP, όξινη-α1γλυκοπρωτεΐνη, προαλβουμίνη, προθρομβίνη, πλασμινογόνο, CIC, αντιθρομβίνη ΙΙΙ, και C5. Κανένας εργάτης δεν παρουσίαζε θετική την ειδική IgE. Το επίπεδο της σκόνης του βάμβακος ήταν κατά μέσο όρο 0,8mgr/m3. Συμπέρασμα: Μετά την έκθεση στη σκόνη βάμβακος λαμβάνει χώρα ανοσολογικός καταρράκτης, ο οποίος προφανώς περιλαμβάνει αντίδραση οξείας φάσεως, ενεργοποίηση των οδών του συμπληρώματος και πιθανόν χαμηλού επιπέδου αιμόλυση. Υποθέτουμε, ότι ο κύριος μηχανισμός των προαναφερθέντων μεταβολών στον υπό μελέτη πληθυσμό είναι η αντίδραση υπερευαισθησίας τύπου ΙΙ. Πνεύμων 2009, 22(4):315-322.

ΠΕΡIΛΗΨΗ. Παρουσιάζεται σπάνια περίπτωση ασθενούς, που ανέπτυξε πολλαπλά αποστήματα από Candida albicans μετά από χειρουργική επέμβαση διουρηθρικής εκτομής του προστάτη, για καλοήθη υπερπλασία. Η ανάπτυξη τους στο γεννητικό σύστημα, περιπρωκτικά, δερματικά και στον πνεύμονα, αντιμετωπίστηκε φαρμακευτικά και χειρουργικά. Η εμφάνιση μονήρους αποστήματος με Candida albicans έχει περιγραφεί. Όμως είναι η πρώτη περίπτωση σύγχρονης εμφάνισης αποστημάτων σε διαφορετικά συστήματα. Πνεύμων 2009, 22(4):331-333.

Ενδιαφέρουσα περίπτωση